Gdzie przechowywać klucze API i hasła w małej firmie
Gdzie przechowywać klucze API i inne sekrety w małej firmie: w jednym sejfie haseł, który należy do firmy. Sejf to chroniony magazyn, w którym każdy wpis widzą tylko osoby, które go potrzebują, i w którym możesz sprawdzić, kto co otworzył. Dziś większość sekretów leży w wiadomościach na czacie, w arkuszach i w mailach. Każde z tych miejsc zachowuje kopię, której nie da się już cofnąć.
Co jest sekretem
- Wspólne loginy. Konto w mediach społecznościowych, strona dostawcy, konto do twojego adresu internetowego.
- Klucze API. Klucz API to długie hasło, którego jeden program używa, żeby pracować wewnątrz innego. Na przykład twoja strona używa go, żeby przekazywać zamówienia do programu księgowego.
- Dostęp do banku i płatności.
- Codzienne kody. Hasło do WiFi, kod do alarmu.
Klucz API zasługuje na taką samą troskę jak hasło. Kto go ma, może zrobić wszystko, na co klucz pozwala, i nikt nie zapyta drugi raz.
Gdzie sekrety lądują i dlaczego to problem
| Miejsce | Dlaczego tak się dzieje | Problem |
|---|---|---|
| Wiadomość na czacie | To najszybszy sposób, żeby przekazać dalej | Każdy na czacie znajdzie ją jeszcze po latach |
| Arkusz | Cała reszta też jest w arkuszu | Każdy z plikiem widzi wszystkie wpisy i nikt nie wie, kto zaglądał |
| Dostawca wysłał to w ten sposób | Kopie leżą w kilku skrzynkach | |
| Głowa jednej osoby | Ta osoba wszystko konfigurowała | Firma jest zablokowana, gdy ta osoba choruje albo odchodzi |
Cztery cechy dobrego miejsca
- Jest szyfrowane. Wpisy są przechowywane w zaszyfrowanej postaci. Bez uprawnień nikt ich nie odczyta.
- Dostęp ustawia się dla każdego wpisu. Sprzedaż widzi loginy sprzedaży. Księgowa widzi bank. Nikt nie widzi wszystkiego.
- Prowadzi zapis. Możesz sprawdzić, kto otworzył lub skopiował wpis i kiedy.
- Należy do firmy. Sejf nadal istnieje, gdy odchodzi jakakolwiek osoba.
Trzy zasady dla kluczy API
- Jeden klucz na jedno zastosowanie. Jeśli dwa programy dzielą klucz, nie wymienisz go w jednym bez zatrzymania drugiego.
- Nazywaj każdy klucz według jego celu. Zapisz też, kto go utworzył.
- Nigdy nie wklejaj klucza na czat, do aplikacji AI ani na zrzut ekranu.
Lista kontrolna na dzień, gdy ktoś odchodzi
Prawdziwym testem twojego przechowywania jest dzień, w którym odchodzi współpracownik. Z sejfem i jego zapisem zajmuje to minuty.
- Sprawdź, które sekrety ta osoba mogła widzieć.
- Zmień hasła do tych wspólnych loginów.
- Wymień klucze API, które ta osoba mogła skopiować.
- Usuń osobę z sejfu i z każdego narzędzia.
Bez zapisu jedyną bezpieczną odpowiedzią jest zmiana wszystkiego.
Przeprowadzka w jedno popołudnie
- Przeszukaj czat, pocztę i wspólne pliki pod kątem słów „hasło”, „login” i „klucz”.
- Wpisz każde znalezisko do sejfu z nazwą i osobami, które go potrzebują.
- Zmień każdy sekret znaleziony na czacie albo w mailu. Inni mogli go zobaczyć.
- Ustal jedną zasadę: sekrety udostępnia się z sejfu, nigdy nie wpisuje się ich w wiadomość.
Jak robi to Worknano
Worknano Secrets to sejf wewnątrz workspace. Jest zaszyfrowany i przechowuje loginy, klucze API i notatki. Dla każdego wpisu wybierasz, kto ma dostęp: wszyscy, rola, zespół, wskazane osoby albo tylko ty. Osoby bez dostępu widzą tylko nazwę. Możesz pozwolić współpracownikom prosić o wpis. Właściciel zatwierdza wtedy prośbę w Approvals. Zapis pokazuje, kto wyświetlił lub skopiował sekret i kiedy. Sejf korzysta z tych samych uprawnień co reszta workspace, więc dostęp podąża za osobą, gdy zmienia rolę lub zespół. Zasady logowania ustawione dla workspace obowiązują także w sejfie.
- Secrets: zespołowy sejf haseł w twoim workspace
- Jak dodać wspólny sekret i poprosić o dostęp
- Approvals: tu zapadają decyzje o prośbach o dostęp
Załóż darmowy workspace i przenieś pierwsze dziesięć wspólnych loginów z czatu.