No-code, low-code czy kreatory aplikacji AI: czym się różnią
No-code, low-code czy kreatory aplikacji AI to wybór spośród trzech sposobów zrobienia małej aplikacji firmowej bez pełnego projektu programistycznego. W no-code składasz gotowe klocki klikaniem. W low-code robisz to samo i dodajesz trochę programowania tam, gdzie klocki nie wystarczą. Kreator aplikacji AI pisze całą aplikację na podstawie twojego opisu. Najważniejsza różnica to to, o co musisz dbać po jej zrobieniu.
Cała trójka prostymi słowami
- No-code. Ustawiasz listy, formularze i proste reguły na ekranie. Zero programowania.
- Low-code. To samo, plus krótkie fragmenty programowania na specjalne życzenia. Jest szybsze niż pisanie oprogramowania od zera, ale ktoś techniczny musi pomóc.
- Kreator aplikacji AI. Wpisujesz, czego chcesz, a narzędzie pisze aplikację jako kod programu. Poprawiasz ją, wpisując więcej.
Jedno życzenie, trzy wyniki
Weźmy prostą potrzebę. Współpracownicy mają móc rezerwować dwa firmowe samochody dostawcze, a kierowniczka biura ma zatwierdzać każdą rezerwację.
- No-code: lista samochodów, lista rezerwacji, formularz, kalendarz i reguła, która powiadamia kierowniczkę biura. Gotowe w jedno popołudnie. Czy potrafi nie dopuścić do tego, żeby dwie osoby zarezerwowały ten sam samochód w tym samym czasie, zależy od narzędzia.
- Low-code: to samo, plus krótki fragment programowania, który odrzuca podwójne rezerwacje. Gotowe w dzień lub dwa. Później ktoś musi ten fragment rozumieć.
- Kreator aplikacji AI: wyglądająca na gotową aplikacja do rezerwacji po kilku opisach, z podwójnymi rezerwacjami włącznie. Potem przychodzą pytania, których nikt nie wpisał. Gdzie to działa? Kto może się logować? Skąd wie, kim są twoi współpracownicy?
W porównaniu
| No-code | Low-code | Kreator aplikacji AI | |
|---|---|---|---|
| Robisz to przez | Klikanie | Klikanie i trochę programowania | Opisywanie |
| Czego potrzebujesz | Znać własną pracę | Trochę programowania | Jasnych słów i programisty, gdy się zepsuje |
| Co dostajesz na koniec | Konfigurację na platformie | Konfigurację plus zaprogramowane fragmenty | Kod programu, który jest twój |
| Kto o to dba | Platforma | Platforma, a ty o swoje fragmenty | Głównie ty |
Trzy pytania ważniejsze niż etykieta
- Gdzie trzymane są informacje? Jeśli każde nowe narzędzie ma własny magazyn, za każdym razem dokładasz kolejną kopię swoich klientów i współpracowników.
- Skąd zna twoich ludzi? Narzędzie do rezerwacji, które nie wie, kto jest kierowniczką biura, potrzebuje własnej listy użytkowników.
- Co się stanie, gdy odejdzie osoba, która to zrobiła? Następna osoba potrafi przeczytać konfigurację na platformie. Kod programu wymaga programisty.
Granice się zacierają
Narzędzia no-code mają teraz AI, które ustawia klocki za ciebie. Zadaj więc każdemu narzędziu jedno pytanie. Czy AI pisze kod programu, który potem należy do ciebie i o który dbasz? Czy ustawia rzeczy wewnątrz systemu, który ktoś inny prowadzi i sprawdza? Pierwsze daje najwięcej swobody. Drugie najmniej utrzymania.
Co wybrać
- Lista z formularzem i kilkoma regułami: no-code.
- To samo z jednym specjalnym życzeniem i technicznym kolegą pod ręką: low-code.
- Szybki model do pokazania pomysłu: kreator aplikacji AI.
- Narzędzie, które musi korzystać z klientów, ludzi i uprawnień, które już masz: zrób je wewnątrz systemu, który je trzyma.
Jak robi to Worknano
Worknano używa AI w ten drugi sposób. AI nie pisze kodu. Wypełnia szablon, a przetestowany silnik sprawdza go, zanim zacznie działać. Nie masz serwerów, baz danych ani aktualizacji do pilnowania, bo silnik prowadzi i aktualizuje zespół Worknano. Każde narzędzie zrobione w ten sposób dzieli tych samych klientów, ludzi i uprawnienia co reszta workspace. Dostęp można ustawić dla pojedynczego pola, dla rodzaju rekordu albo dla całego workspace.
- Dlaczego nie zbudować tego samemu z pomocą AI?
- Worknano i Airtable w porównaniu
- Module Builder: od opisu do działającego modułu
Załóż darmowy workspace i opisz pierwsze narzędzie, którego potrzebujesz.