Wzorce orkiestracji agentów AI
Wzorce orkiestracji agentów AI to typowe sposoby organizowania kilku agentów AI tak, żeby razem wykonali jedno zadanie. Agent AI to AI, które samo wykonuje zadanie. Orkiestracja oznacza ustalenie, kto co robi i w jakiej kolejności, podobnie jak w zespole. Pięć wzorców pokrywa prawie każdy przypadek.
Dlaczego to ważne dla firmy
Jednego agenta z jednym jasnym zadaniem łatwo ustawić i łatwo sprawdzić. Kłopoty zaczynają się, gdy od jednego agenta wymaga się zbyt wiele: żeby przeczytał maila, sprawdził klienta, napisał odpowiedź i zweryfikował cenę. Wyniki robią się gorsze i nikt nie wie, która część zawiodła.
Rozwiązanie jest takie samo jak przy ludziach. Dzielisz pracę. Pięć poniższych wzorców to pięć sposobów jej podziału, a każdy ma znajomy odpowiednik w biurze.
Pięć wzorców
1. Łańcuch. Kroki idą jeden po drugim, jak taśma montażowa. Mail od klienta jest streszczany, potem na podstawie streszczenia powstaje szkic odpowiedzi, a na końcu szkic jest skracany. Każdy krok ma jedno małe zadanie. Słaby punkt: błąd w pierwszym kroku wędruje dalej wzdłuż taśmy.
2. Router. Pierwszy agent czyta prośbę i przekazuje ją właściwemu specjaliście, jak recepcjonistka. Pytanie o fakturę trafia do agenta od finansów, pytanie o termin do agenta od projektów. Potrzebuje rozwiązania awaryjnego dla próśb, które nigdzie nie pasują.
3. Praca równoległa. To samo zadanie jest wykonywane naraz na wielu pozycjach, jak wiele rąk przerabiających jeden stos. Dwieście zgłoszeń na stanowisko dostaje jednocześnie wstępną ocenę. Działa to tylko wtedy, gdy pozycje nie zależą od siebie.
4. Szef i pracownicy. Jeden agent bierze szeroki cel, dzieli go na części, przekazuje każdą część innemu agentowi i składa wyniki w całość. Działa jak kierownik zespołu. "Przygotuj przegląd kwartalny" zamienia się w: zbierz liczby, wypisz opóźnione projekty, napisz szkic podsumowania. To najbardziej elastyczny wzorzec, a zarazem najwolniejszy i najdroższy.
5. Recenzent. Jeden agent tworzy wynik, a drugi go sprawdza, jak druga para oczu. Przygotowana oferta jest sprawdzana pod kątem brakujących warunków i błędnych sum. Jakość rośnie, a razem z nią czas.
Który wzorzec do jakiego problemu
| Jeśli twój problem to | Użyj |
|---|---|
| Jeden agent próbuje robić trzy rzeczy naraz | Łańcucha |
| W jedno miejsce wpadają bardzo różne prośby | Routera |
| To samo zadanie na długiej liście | Pracy równoległej |
| Szeroki cel, którego części nie są z góry znane | Szefa i pracowników |
| Wyniki są dobre, ale niewystarczająco niezawodne | Recenzenta |
Trzy zasady dla wszystkich wzorców
- Zacznij od jednego agenta. Dodaj wzorzec dopiero wtedy, gdy potrafisz nazwać problem, który rozwiązuje.
- Wyraźnie przekazuj pracę. Agent, który dostaje zadanie, wie tylko to, co mu powiedziano. Przekaż cel, materiał i to, czego oczekujesz w odpowiedzi.
- Zostaw człowieka w punkcie bez odwrotu. Agenci mogą swobodnie przekazywać sobie pracę. Krok, który wysyła, płaci albo usuwa, czeka na człowieka.
Więcej agentów nie zawsze znaczy lepiej
Każde przekazanie kosztuje czas i może zgubić szczegóły, tak jak między ludźmi. Użyj najprostszego wzorca, który załatwia sprawę. Często jest to pojedynczy agent w zwykłym procesie krok po kroku.
Jak robi to Worknano
Worknano obsługuje te wzorce za pomocą elementów, które ustawiasz sam. Asystent na stronie przekazuje pytanie innemu agentowi, gdy lepiej pasuje specjalista, i to jest router. Każdy agent ma listę innych agentów, którym może przekazać pracę, co daje szefa z pracownikami. Agenci mogą być krokami w workflow, co daje łańcuch. Agent może też przejść przez całą listę i zwrócić jeden wynik na pozycję. Proponowane zmiany są pokazywane jako podgląd i nic nie jest zapisywane, dopóki człowiek nie potwierdzi.
- Generic Assistant Planner: asystent, który przekazuje sprawy specjalistom
- Workflows: agenci jako kroki w procesie
- Zbuduj własnego agenta, razem z przekazywaniem pracy
Załóż darmowy workspace i pozwól jednemu agentowi przekazać zadanie drugiemu.